Burgerhulpverlener...en dan

Beste buren!

Geweldig alle steun in welke vorm dan ook om een BuurtAED in de Voermanstraat te realiseren. We zitten alweer op 86% van het totale bedrag! 

Als er een AED komt dan kunnen burgerhulpverleners in de buurt toegang krijgen tot dit apparaat. Een AED kijkt of en nog beweging in het hart is en op basis van die uitslag weet je of het apparaat aan de slag kan, of jij. De afgelopen dagen heb ik met veel buurtgenoten gesproken over deze actie. Er zijn toch best wel wat vragen over burgerhulpverlening.  

Wat doet nou een burgerhulpverlener?
Ben je nou de hele tijd bezig met dat je opgeroepen kan worden?
Moet je altijd naar een oproep gaan?

 Om een antwoord op deze vragen te krijgen heb ik voor de gelegenheid Joram, buurman en burgerhulpverlener, aan de tand gevoeld.

Joram, waarom ben jij burgerhulpverlener geworden?

Ik wilde wat doen voor de maatschappij. Ik ben niet zo van bloed en verbinden, dus dan blijft burgerhulpverlener over. Via Groningen Hartveilig heb ik een reanimatiecursus gevolgd.

 Zit jij de hele tijd ‘te wachten’ op een oproep en moet jij altijd beschikbaar zijn?

Op twee manieren kan ik een oproep krijgen, via sms dat is dan bijvoorbeeld als ik thuis ben. Via de app kan ik 24/7 een oproep krijgen. Die ziet dat de plek waar ik ben. 

Je bent zelf de baas over je tijd en de plek waar je bent. Ik heb wel eens oproepen gemist. 

Alleen als je naar de oproep gaat dan meld je dat aan de centrale. 

Ik kan dus rustig bijv. een biertje gaan drinken of naar een basketbalwedstrijd gaan. Omdat je vrije keus hebt of je wel of niet naar een oproep gaat, beinvloed dat niet mijn sociale leven.

Een keer kreeg ik een oproep terwijl ik bij de basketbal was, ik had al gedronken dus een vriend reed mij naar de locatie.. De ambulance was er al, dus het was niet meer nodig. Dat was dus een bericht via de app, want dit was in de buurt van de sporthal.

 Kun je eens vertellen hoe dat gaat als jij wordt opgeroepen?

Laatst had ik een oproep, ik was net klaar met koken en het eten stond al zo goed als op tafel. Mijn mobiel maakte een heftig lawaai. Ik zei tegen Tessa, mijn vrouw, ik ben er vandoor. 

Toen ik aankwam nam ik de leiding, ik stuurde iemand naar buiten om de ambulances op te vangen, de honden moesten weg. Het slachtoffer heb ik op de grond gelegd  en ondertussen terwijl ik begon met reanimeren had ik 112 op de achtergrond op mijn telefoon.

Niet veel later stond het huis vol met hulpverleners. Toen kon ik stoppen met reanimeren. 

Ik had toen geen AED apparaat bij me. Die zijn momenteel beschikbaar in Paddepoel en bij een tandarts in de buurt. Nadeel is dat die apparaten in het gebouw zitten. Daarom is het ook zo goed dat er eentje buiten komt te hangen hier in de straat. 
Na de reanimatie heb ik nagepraat met de hulpverleners. Ik zat nog vol met adrenaline en ook de weken er na stond ik meer op scherp.

De reanimatietechnieken heb ik bij Groningen Hartveilig geleerd. Zij bieden ook nazorg als je een reanimatie hebt uitgevoerd.

Het is ook onwerkelijk, je wordt ineens uit je situatie gehaald en komt in een soort bubbel terecht. Je staat daar ook zo weer buiten. Dan kun je dus weer aanschuiven bij het avondeten. Dat is dus wel raar, die begeleider van Hartveilig legde dat wel mooi uit, je zit in een ballon en ineens word  je met een elastiek heel hard uit de ballon getrokken, en je bent ook zo weer terug. Maar ondertussen heb je dus heel wat meegemaakt.

Dankjewel Joram voor je verhaal! Fijn om te weten dat er mensen in de buurt zijn die kunnen handelen. En helemaal als er straks een AED apparaat in de straat hangt.  Dan is de kans op overleven nog groter.

We zijn er dus bijna beste mensen, 86% heb je nog niet gedoneerd, doe dat dan nu.

 Mooie dag! 

Annelies Pieterse